Skinner Box: Ο διπλανός άνθρωπος, ο οποίος παλεύει να φύγει 8 το βράδυ από το γραφείο για να πάει στην πρόβα, δεν έχει αστερόσκονη.....

Το ντεμπούτο σας φέρει τον τίτλο Alpha Waves, ο οποίος παραπέμπει στα γνωστά εγκεφαλικά κύματα. Ποια η σύνδεσή τους με το περιεχόμενο υλικό και πώς όλο αυτό αντικατοπτρίζεται στο τόσο αφαιρετικό εξώφυλλο;

Μετά την κυκλοφορία του ΕΡ Life Is Chemistry (2013) και μερικές συναυλίες στην Αθήνα, η μπάντα βρέθηκε αντιμέτωπη με πολλά προβλήματα, τόσο υγείας, όσο και οικονομικά (ακόμα ψάχνουμε το βουντού), τα οποία μας ανάγκασαν να απέχουμε 2 ολόκληρα χρόνια… Βασική μας διέξοδος ήταν να γράψουμε καινούργια τραγούδια, ώστε να σταθούμε στα πόδια μας ψυχολογικά και σωματικά.

Θεωρήσαμε λοιπόν ότι η διαδικασία του να «παράξουμε» μουσική ήταν τόσο φυσική, ώστε τα Alpha Waves που παράγει ο εγκέφαλός μας έδειχναν σωστός τίτλος για το άλμπουμ. Το περιεχόμενο υλικό έχει άμεση συνάφεια με όλα αυτά που βιώσαμε και μας απασχολούν, τόσο σε προσωπικό, όσο και εν γένει σε συλλογικό επίπεδο. Το δε artwork είναι μία ιδέα της Typical Organization: αφαιρώντας όλα τα άλφα από τους στίχους μας στο οπισθόφυλλο, αναπαράξαμε αυτά τα alpha waves στο εξώφυλλο, τα οποία είναι στην τελική τα δικά μας «άλφα»…

Ακούγοντας διαδοχικά το Life Is Chemistry και το Alpha Waves, διαπίστωσα ότι έχει υπάρξει μεγάλη διαφοροποίηση και στον ήχο σας, αλλά και στον τρόπο με τον οποίον εξελίσσονται οι συνθέσεις σας. Ποια γεγονότα και εξελίξεις στο μεσοδιάστημα έφεραν μια τόσο αισθητή αλλαγή;

Έχουμε την πεποίθηση ότι ο χρόνος λειτουργεί «συμμαχικά» στον τρόπο με τον οποίον γράφουμε και στην προσπάθειά μας να πούμε αυτά που θέλουμε μέσα από τη μουσική μας. Τα σημαντικότερα γεγονότα ήταν ότι βρήκαμε το θάρρος να «ξαναμπολιαστούμε» μετά από 2 χρόνια, να μην τα παρατήσουμε και να διαφοροποιήσουμε τη δουλειά μας, τόσο ατομικά, όσο και συλλογικά. Τώρα, αν τα καταφέραμε προς το καλύτερο, θα μας το πούνε οι όποιοι ακροατές μας…

82xSkinner_2.jpg

Στον τομέα της παραγωγής εμπιστεύεστε μέχρι στιγμής σταθερά τον Αλέξη Μπόλπαση. Ποια είναι η συνεισφορά του, μουσική ή άλλη, σε αυτό που φτιάχνετε στο στούντιο;

Ο Αλέξης είναι το 6ο μέλος της μπάντας, έτσι θέλουμε να το επικοινωνούμε εμείς. Ξέρει πολύ καλά τι θέλουμε να πετύχουμε, είναι προσηλωμένος με έναν άρτια επαγγελματικό τρόπο στο αποτέλεσμα και έχουμε μία προσωπική χημεία που είναι δύσκολο να αντικατασταθεί. Η μεταξύ μας ανθρώπινη αλληλεπίδραση είναι τόσο έντονη, ώστε αντικατοπτρίζεται και στο ό,τι δημιουργείται στο στούντιο… Επιπρόσθετα ξέρει πολύ καλά τα προσωπικά μας βιώματα, επομένως μπορεί να καταλάβει σε βάθος πού θέλουμε να «πάμε το καράβι» σε επίπεδο μηνύματος και παραγωγής. Είναι κοινώς δίπλα μας μουσικά και συναιθηματικά, και τον ευχαριστούμε γι' αυτό.

Στη σελίδα σας στο Bandcamp, στο πεδίο των tags, διαβάζουμε ετικέτες όπως «alternative», «darkwave», «indie», «shoegaze» και «trip hop». Δώστε μας κάποιες μπάντες και καλλιτέχνες από αυτούς τους χώρους που έχουν επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίον φτιάχνετε τη μουσική σας...

Εντάξει, θα ξεκινήσουμε με το «κλισέ» ότι έχουμε διαφορετικές αφετηρίες σαν άτομα στις μουσικές τις οποίες ακούμε… Παρόλα αυτά μία κοινή συνισταμένη στο Skinner Box project είναι η alternative κιθαριστική σκηνή των 1980s, 1990s και '00s. Καλλιτέχνες όπως οι Joy Division, Cure, Siouxsie, Cocteau Twins, Slowdive, PJ Harvey, Portishead, The Brian Jonestown Massacre, Interpol, Black Rebel Motorcycle Club, A Place To Bury Strangers είναι μερικά από τα ονόματα που μας έρχονται άμεσα στο μυαλό. Τώρα το πώς μας έχουν επηρεάσει… Δεν υπάρχει κάποια «μανιέρα» όταν γράφουμε τραγούδια, ούτε κάποιος συγκεκριμένος στόχος να πλησιάσουμε τον ήχο κάποιας μεγάλης επιρροής. Ασυνείδητα, όμως, ίσως βγαίνουν μελωδίες ή «παιξίματα».

82xSkinner_3.jpg

Πείτε μας και μερικά πράγματα σχετικά με το ενδιαφέρον σας για την επιστήμη, όπως αυτό προκύπτει από τις επιλογές σας για τους τίτλους των άλμπουμ, αλλά και από το ίδιο το όνομα της μπάντας...

Δεν θεωρούμε ότι έχουμε κάποια ιδιαίτερη σχέση με την επιστήμη, με την έννοια της συνεχούς ενασχόλησης και εμβάθυνσης. Τα ονόματα των άλμπουμ, της μπάντας, αλλά και κάποιων κομματιών (όπως το “Casimir”) προέκυψαν πιο πολύ από συναισθηματική ανάγκη και λιγότερο από ενασχόληση με την επιστήμη… Απλά η κατά καιρούς μελέτη κάποιων ψυχολογικών τάσεων ή και επιστημονικών θεωριών κάπως «κόλλησε» στο μυαλό μας, ως κάτι πολύ εύστοχο για ό,τι θέλουμε να επικοινωνήσουμε… Ήταν δηλαδή ένας ωραίος τρόπος αντιπαραβολής…

Ακολουθείτε τη DIY νοοτροπία. Είναι αυτή μια επιλογή στην οποία έχετε σκοπό να επιμείνετε ή αποτελεί προσωρινή λύση, μέχρι να βρεθεί κάποια διαφορετική διέξοδος; Ποια τα υπέρ και τα κατά του μοντέλου, όπως τα έχετε δει μέχρι στιγμής;

Το Life Is Chemistry EP κυκλοφόρησε από τη γερμανική AF, σε μία συνεργασία που όμως δεν πήγε και πολύ καλά. Αφενός γιατί εμείς, λόγω όλων αυτών που αναφέραμε προηγουμένως, αναγκαστήκαμε να μην είμαστε ενεργοί, αφετέρου γιατί η εταιρία δεν είχε κάποια ιδιαίτερη «όρεξη» να τηρήσει τις στοιχειώδεις συμβατικές της υποχρεώσεις… Θα λέγαμε λοιπόν ότι αυτοχρηματοδοτούμε το άλμπουμ μας, παρά ότι κάνουμε τα πάντα με DYI φιλοσοφία.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν χρηματοδοτείς μόνος σου τις δουλειές σου, έχεις απόλυτη ελευθερία τόσο σε μουσικό, όσο και σε αισθητικό επίπεδο –που είναι και το ζητούμενο εξαρχής. Από την άλλη, ως γνωστόν δεν βιοποριζόμαστε από τη μουσική, οπότε δεν υπάρχει χρόνος για να «τρέξεις» τα πάντα μόνος. Γι' αυτό και στη διανομή του Alpha Waves μας βοηθά η Inner Ear, την οποία και ευχαριστούμε. Τώρα, αν προκύψει κάποια συνεργασία στο μέλλον που να μας φανεί ότι βρίσκεται σε σωστή κατέυθυνση, δεν θα πούμε όχι. Δεν έχουμε κάποια εμμονή με τον τρόπο παραγωγής, όσο με το πλαίσιο συνεργασίας.

82xSkinner_4.jpg

Από τη μέχρι τώρα εμπειρία σας, πώς είναι τα πράγματα στην εγχώρια σκηνή; Υπάρχει συναδελφικό πνεύμα και αλληλεπίδραση ανάμεσα στις μπάντες; Και σε ποιον βαθμό το εγχώριο κοινό ενδιαφέρεται να ανακαλύψει και να στηρίξει νέες προσπάθειες;

Συμβαίνουν όμορφα πράγματα και χαιρόμαστε πολύ γι' αυτό, ειλικρινά. Μπάντες που ταξιδεύουν στο εξωτερικό, μπάντες με καλές συνθέσεις, καλούς στίχους, καλές φωνές και παραγωγές κλπ. Όμως μας έχει «φάει», και μας έχει βολέψει εν μέρει, το «έλα μωρέ, καλοί είναι για Έλληνες». Υπάρχει μία εσωστρέφεια, είναι υπαρκτή στο γενικό σύνολο…

Υπάρχουν συνήθως πυρήνες από 3-4 μπάντες που προσπαθούν να αλληλοβοηθηθούν, υποστηρίζοντας η μία την άλλη, κάτι τέτοιο όμως δεν συνιστά σκηνή, δεν είναι κάτι μαζικό, κάτι που να ξέρεις ότι αφορά το όλον… Επίσης, κακά τα ψέματα, όταν δεν μπορείς να βιοποριστείς από τη μουσική και αναγκάζεσαι να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη –χωρίς καμία οικονομική στήριξη, επί της ουσίας– ούτε δημιουργικά μπορείς να εξελιχθείς στον βαθμό που επιθυμείς, ούτε να νιώσεις μουσικός στο 100%, ούτε και να αλληλοϋποστηριχθείς στον βαθμό τον οποίον θέλεις. Είναι θέμα χρόνου...

Όσο για το εγχώριο κοινό... Αν ο κόσμος αγόραζε δίσκους πιο μαζικά, αν πήγαινε στα live πιο μαζίκά, ίσως να υπήρχε μία κρίσιμη μάζα για να αναπτυχθεί σε υγιείς βάσεις η συγκεκριμένη «καλλιτεχνική» δημιουργία. Ίσως πάλι τις ελληνικές μπάντες να τις αποκωδικοποιεί το κοινό σαν πολύ «γήινες» σε σχέση με τα ονόματα του εξωτερικού –δεν υπάρχει δηλαδή αυτή η λάμψη στα μάτια… Ίσως γιατί το να είσαι ο διπλανός άνθρωπος, ο οποίος παλεύει να φύγει 8 το βράδυ από το γραφείο για να πάει στην πρόβα και να χρηματοδοτήσει ο ίδιος το άλμπουμ του, δεν έχει αστερόσκονη…

Μπορεί να κάνουμε και λάθος, αλλά στην τελική κανένας από το όποιο κοινό δεν μας χρωστάει τίποτα –αν κρίνει ότι πρέπει να στηρίξει έμπρακτα και όχι απλά με ένα like στο Facebook, θα το κάνει. Πρέπει πάντως να «κοπιάσουμε» πολύ για να κερδίσουμε μια τέτοια στήριξη, καθώς οι απαιτήσεις του κοινού σε αυτόν τον χώρο είναι πολύ μεγαλύτερες, κυρίως γιατί είναι συνυφασμένες με εντυπώσεις από μπάντες που ενδογενώς παράγουν αυτήν τη μουσική από Αγγλία, Αμερική, Κεντρική Ευρώπη μεριά…

Κλείνοντας, τι προγραμματίζετε σε συναυλιακό (ή διαφορετικό) επίπεδο, για την προώθηση του Alpha Waves; Και ποια άλλα σχέδια κάνετε αυτόν τον καιρό;

Το live της παρουσίασης του δίσκου στην Αθήνα έγινε… Τα σχέδια περιλαμβάνουν τώρα ορισμένα live σε κάποιες άλλες περιοχές της Ελλάδας. Καλά να είμαστε, θέλουμε να πάμε να το απολαύσουμε. Το βασικό είναι να «γουστάρει» ο όποιος κόσμος τη μουσική μας και να θέλει να έρθει να μας δει ή να αγοράσει το βινύλιο. Υπάρχουν τώρα και μερικές άλλες σκέψεις, ψάχνουμε όμως να βρούμε τρόπο να καλύψουμε το όποιο budget χρειάζεται για να πραγματοποηθούν. Επίσης θέλουμε να κυνηγήσουμε εμφάνιση ή εμφανίσεις στο εξωτερικό...

Ακούστε το Alpha Waves, εδώ