Wolves In The Throne Room + Order Of The Ebon Hand

Η σκηνή εξαγνίστηκε με καύση φασκόμηλου, δίνοντας έναυσμα για μια άψογη συναυλία-τελετουργία, χωρίς encore, στο τέλος της οποίας το γεμάτο Gagarin βρέθηκε να παραληρεί... Στα μέσα του Δεκέμβρη και με το έτος να πνέει τα λοίσθια, η Smoke the Fuzz διάλεξε τους Wolves In The Throne Room για να κλείσει ένα πολύ πετυχημένο σερί μεταλλικών συναυλιών, φέρνοντάς τους για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Στα μέσα του Δεκέμβρη και με το έτος να πνέει τα λοίσθια, η Smoke the Fuzz διάλεξε τους Wolves In The Throne Room για να κλείσει ένα πολύ πετυχημένο σερί μεταλλικών συναυλιών, φέρνοντάς τους για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το συγκρότημα από την Washington έχει σπρώξει τα όρια του black metal όσο λίγες άλλες μπάντες, με τα μακρόσυρτα τραγούδια τους να χωράνε μέσα τους χιλιάδες αναφορές, περιπλέκοντάς τις με τον πιο έντεχνο τρόπο.

56ccWlvs_2.png

Τη συναυλία άνοιξαν οι Order Of The Ebon Hand, μπάντα που έχει χαράξει τον δικό της δρόμο στην εγχώρια black metal σκηνή, όντας σε διαρκή εξέλιξη. Το (ευτυχώς όχι ασφυκτικά) γεμάτο Gagarin τους υποδέχτηκε θερμά, αποδεικνύοντας ότι έχουν καταφέρει να χτίσουν σχέση αγάπης με το ελληνικό κοινό. Το συγκρότημα κατάφερε να δημιουργήσει κάτι που στηρίζεται σε ίσα μέρη στο ηχητικό και στο οπτικό κομμάτι, με τα θεατρικά του Merkaal, το face paint, μεταλλικούς όνυχες και κομμάτια πανοπλίας να συνθέτουν ένα διήγημα που τις περισσότερες στιγμές αποδείχθηκε συνοχικό.

56ccWlvs_3.png

Με αναφορές σε συγκροτήματα όπως οι Septicflesh, οι Order Of The Ebon Hand μαζεύτηκαν όλοι μαζί μετά από σχεδόν 20 χρόνια και μας ξεσήκωσαν σε ρυθμικά chants τoυ ονόματός τους. Παίζοντας ένα χορταστικό (για opening act) set, μας έβαλαν ακριβώς στη διάθεση που έπρεπε να είμαστε για τους headliners της βραδιάς.

56ccWlvs_4.png

Mε τον καινούριο τους δίσκο, οι Λύκοι έστρεψαν τις μουσούδες τους για ακόμα μία φορά προς την άλλη πλευρά του ωκεανού, για να οσμιστούν μυρωδιές από την παλιά ήπειρο, τραβώντας σαφείς αναφορές από τη Σκανδιναβία και από τα παγανιστικά της στοιχεία. Κάτι τέτοιο δεν ηχεί βέβαια καθόλου παράξενο στους λάτρεις της σκηνής, καθώς τέτοιες αναφορές αποτελούν πυλώνες για το metal. Ο τρόπος όμως που το έκαναν αυτό οι Wolves Ιn Τhe Throne Room είναι υποδειγματικός, γιατί τεντώνουν διαρκώς τα όρια του ήχου τους, σπρώχνοντας το black metal προς καινούριες, περιπετειώδεις κατευθύνσεις. Με το Thrice Wovenνα φιγουράρει ψηλά στις λίστες για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, τα σαρκοβόρα παιδιά από τη Washington μας βρήκαν να προσμένουμε να παρακολουθήσουμε μια συναυλία υψηλής καλλιτεχνικής αξίας.

56ccWlvs_5.png

Και δεν απογοήτευσαν. Δημιουργώντας περιζήτητη και εύθρυπτη ισορροπία μεταξύ λεπταισθησίας και φασαρίας, οι Αμερικάνοι έχουν καταφέρει να βρίσκουν την ομορφιά στον θόρυβο και τον θόρυβο στην ομορφιά. Λίγο πριν την εμφάνισή τους στη σκηνή του Gagarin και με τα λάβαρα να έχουν ξεδιπλωθεί, μια γυναίκα εξαγνίζει με την καύση (μάλλον) φασκόμηλου σημεία-κλειδιά του stage, σε ένα τελετουργικό που ξυπνάει αρχέγονα ένστικτα. Και μέσα σε αυτήν τη διάθεση κινείται όλη η συναυλία των Wolves In The Throne Room.

56ccWlvs_6.png

Ξεκινώντας με το "Born From The Serpent’s Eye" (το πρώτο κομμάτι του Thrice Woven), το συγκρότημα σου μεταδίδει άμεσα μια πολύ συγκεκριμένη αίσθηση, με τους λύκους να αλυχτάνε είτε μέσα σε ψυχρές πέτρινες αίθουσες, είτε σε τεράστιες εκτάσεις, με την αγριότητα της φύσης για μόνο τους σύντροφο. Με τρεις κιθάρες επί σκηνής (η καθεμιά πριζωμένη σε άλλους τόσους ενισχυτές) και κανένα μπάσο, καταφέρνουν να χτίσουν ένα συμπαγές τείχος ήχου, το οποίο σε περικλείει και σε κατακλύζει, κάνοντάς σε να ασφυκτιάς· και μόνο του αυτό σε βγάζει ύστερα πάλι στην επιφάνεια, αφήνοντάς σε ασθμαίνοντα και (σχεδόν) σωματικά εξαντλημένο. Τα πλήκτρα προσθέτουν στην καλαισθησία του ήχου και ο καταιγισμός των ντραμς πέφτει επάνω μας, σφυροκοπώντας μας δίχως έλεος, όσο ο Nathan Weaver εξαπολύει τον βρυχηχθμό του, που φτάνει κάθε γωνία της αίθουσας.

56ccWlvs_7.png

Τα εκτενή κομμάτια τους δεν συνοδεύονται από προοίμια ή επιλόγους, με τη διάδραση της μπάντας να είναι μηδενική με το κοινό. Πράγμα δίκαιο, μιας και το ηχητικό υφαντό που πλέκουν οι Λύκοι αποτυπώνεται τόσο αραχνοειδές, αλλά και τόσο στιβαρό, ώστε σε κάνει να πιστεύεις πως είτε ο ήχος μιας καρφίτσας στο πάτωμα αρκεί για να το διαλύσει, είτε μπορεί να βαστήξει ενάντια στο βάρος όλης της Πλάσης. Τα δόντια τους ξεγυμνώνονται με τον καταιγιστικό τους ήχο να ξεπηδά και να βρυχάται αναπάντεχα, μέσα από απλωμένες στιγμές απαλών, υπνωτικών –κι ανεπαίσθητα θλιμμένων– μοτίβων. Το φλας απαγορεύτηκε στο κοινό (όπως έμαθε με τον άσχημο τρόπο η φωτογράφος την κάμερα της οποίας άρπαξε αστραπιαία κάποιος που εμφανίστηκε μέσα από τους καπνούς στη σκηνή) και οι Wolves In The Throne Room αποσύρθηκαν, χωρίς encore, με ένα γεμάτo Gagarin να παραληρεί από το άψογο θέαμα που προσέφεραν.

{youtube}gpELn5aJ8Qc{/youtube}

Πηγή: avopolis.gr

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ