Στην κλωστή

Εδώ είμαι. Γιατί και πώς δεν ξέρω.  Θα μπορούσε να ήμουν κι εγώ εκεί  στις φωτιές, αλλού στις πλημμύρες, να περιμένω στη στάση εκεί πάνω που έπεσε  το λεωφορείο.
 Θα μπορούσε να ήμουν ακόμη εκεί που ήμουν, προσπαθώντας να βρω τη σωστή κίνηση. Να κάνω το σωστό. Να συνεχίσω να παλεύω με τ’ άγρια κύματα, να πάρω άλλη μια ευθύνη. Έτσι συνεχίζεις. Ευχές, κατάρες, διαφημίσεις.

Αλλά έτσι συνεχίζεις. Πάντα πάνω σε μια κλωστή.

Άτιμε Ιούλιε, που σε υπερασπιζόμουν πάντα.  Άντε στο καλό και να μας γράφεις. Να ισιώσεις και να’ ρθεις καλά, όταν ξανάρθεις. Χρωστάς.

Και_ πώς το λένε; Καλή τύχη σε όλους μας.

Πηγή: mariamarkouli.com