Κάτω από τα μανουάλια των Batushka

Ο νέος τους ερχομός στην Ελλάδα (σήμερα Παρασκευή 14/9 στο Principal της Θεσσαλονίκης, αύριο Σάββατο 15/9 στην Αθήνα, στο Gagarin), δίνει την ευκαιρία για μια ακτινογραφία στο τι κάνει τόσο λαοφιλή τη βλάσφημη Λειτουργία τους.

Σύντομα μαθήματα πολωνικών: Батюшка (μπατζούσκα, κι ας το λέμε εμείς μπάτουσκα) σημαίνει «πάτερ» και είναι μια συνήθης προσφώνηση προς τους ιερείς· yekteníya, πάλι, σημαίνει «λειτουργία».

Και οι δύο λέξεις έχουν κομβική σημασία για όποιον θέλει μια επαφή με τον κόσμο των Batushka. Ή καλύτερα με το «φαινόμενο» Batushka, αφού είναι απορίας άξιον πώς ένα πολωνικό metal συγκρότημα με έναν μόλις DIY δίσκο πίσω στο 2015 (τον έβγαλαν σε δικό τους label), μπορεί ακόμα να περιοδεύει βάσει αυτού, να φτάνει ως το Hellfest 2018 και να ξαναγυρνά στη χώρα μας (σήμερα 14/9 στη Θεσσαλονίκη, αύριο 15/9 στην Αθήνα) και μάλιστα στο Gagarin όσον αφορά την πρωτεύουσα, αφού το Κύτταρο –όπου είχαν παίξει το 2016, στον πρώτο τους ερχομό στην Ελλάδα– κρίνεται πλέον μικρό για τα κυβικά τους.

98Btsh_2.jpg

Κάποιοι από τον metal κόσμο –αρκετοί, ίσως– έχουν κατά καιρούς σχολιάσει ότι το «φαινόμενο» δεν διαθέτει μουσική βάση ή έστω ότι αυτή έχει υποδεέστερη σημασία, αφού τα πάντα βασίζονται στο σόου. Σε ένα παλιό μάλιστα σόου με μανδύες και σύμβολα, παιχνίδι που εμπλουτίζεται τώρα από την ανατολικοχριστιανική εμπειρία της Πολωνίας με μανουάλια και εικόνες της Βρεφοκρατούσας δεόντως «εξωτικά» για τον ακροατήριο της κεντρικής Ευρώπης, μα αρκετά γνώριμα σε μας τους Έλληνες. Εντούτοις, το «γνώριμα» διόλου δεν τα εμπόδισε τελικά από το να αποκτήσουν λαοφιλία (και) εδώ.

Πράγματι, το σόου κλέβει τις εντυπώσεις. Βλέποντας τους Batushka για λογαριασμό του Avopolis το 2016, ο Διονύσης Κώνστας σημείωσε ότι περισσότερο ένιωθε παρών σε ένα εικαστικό δρώμενο, παρά ότι βρισκόταν σε συναυλία (ολόκληρη η ανταπόκρισή του, εδώ). Είναι σίγουρα πιασάρικο. Ακόμα και όσοι δεν πολυψήνονται έχουν παραδεχτεί βλέποντάς το ότι είναι διασκεδαστικό, προκύπτει δε και τρομερά επίκαιρο, τώρα που οι Ghost γιγαντώνονται στη μεγάλη σκληρή μπάντα των δικών μας καιρών, διατηρώντας τα Καθολικά άμφια και τις Παπικές τιάρες σε πρώτο πλάνο. Είναι βεβαίως στον αστερισμό τους όπου κινούνται και οι Batushka, απλά το έκαναν με τον δικό τους τρόπο.

{youtube}hPO6w5XgLxs{/youtube}

Αλλά δεν είναι αλήθεια πως δεν υπάρχει (και) μουσικό ενδιαφέρον σε ό,τι κάνουν ο Bartłomiej Krysiuk (φωνητικά), ο Krzysztof Drabikowski (κιθάρα/μπάσο) και ο Jacek Łazarow (τύμπανα). Το black metal τους είναι ίσως ορθόδοξο –και έτσι αρκετά δεδομένο– μα κάτι τέτοιο δένει πολύ ωραία και με τον όλο τελετουργικό χαρακτήρα των συνθέσεων, αλλά και με τους γρηγοριανών καταβολών ψαλμούς, που χρησιμοποιούνται εύστοχα, ώστε να εντείνουν το σκοτάδι, αλλά και ...ανάστροφα, ώστε να προκύπτει μια βλάσφημη κατάνυξη.

Το ένα και μοναδικό άλμπουμ των Batushka μέχρι στιγμής, το Litourgiya, είναι λοιπόν μια χαρά –ειδικά το λεγόμενο "Yekteniya 3" (Премудрость, που σημαίνει Σοφία), είναι κομματάρα. Τα υπόλοιπα, αν έχουν δηλαδή κάτι παραπάνω να δώσουν στον χώρο τους ή αν μπορούν να εξελίξουν τα όσα έπαιξαν στο ντεμπούτο, είναι θέματα συζήτησης για το μέλλον, όταν θα μας παρουσιάσουν κάποιον 2ο δίσκο.

{youtube}uZ3DHGutU3w{/youtube}

Πηγή: avopolis.gr

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ